Muzikanten vs. politici

Springsteen Born In The USA

De Amerikaanse voorverkiezingen zijn weer in volle gang en dus domineren mensen als Hillary Clinton, Donald Trump en Bernie Sanders ook bij ons met grote regelmaat de nieuwsbulletins. In aanloop naar de presidentiële verkiezingen van 8 november wordt er door de kandidaten voor het belangrijkste ambt ter wereld gewoontegetrouw weer met flinke modderkluiten naar elkaar gesmeten, maar een andere hardnekkige verkiezingstraditie wordt dit jaar eveneens weer in ere gehouden: het oneigenlijke gebruik van andermans muziek.

In Amerikaanse verkiezingscampagnes wordt al honderden jaren gebruikgemaakt van muziek om de woorden van desbetreffende politici kracht bij te zetten. Waar onze eigen minister-president Mark Rutte op zijn verkiezingsfeest van 2012 echter de zingende glibbers van LA The Voices liet opdraven, lijken zijn Amerikaanse ambtscollega’s doorgaans gelukkig over iets meer smaak te beschikken. Helaas vergeet men dan wel met regelmaat even bij de artiest in kwestie na te vragen of hij of zij akkoord gaat met het gebruik van die muziek. Zo verbood Adele onlangs nog Donald Trump en de inmiddels afgehaakte republikeinse kandidaat Mike Huckabee om nog langer haar songs Rolling In The Deep en Skyfall te misbruiken voor hun campagnes. In het verleden hebben we echter nog heel veel meer van dergelijke gevallen gezien. Een selectie van de vele muziekrelletjes uit de Amerikaanse verkiezingsgeschiedenis.

Neil Young – Rockin’ In The Free World (2015)
Toen zakentycoon en protserige torenbouwer Donald Trump zich in 2015 verkiesbaar stelde voor het republikeinse presidentskandidaatschap, liet hij onder andere Neil Youngs Rockin’ In The Free World luid schallen. De Canadese muzikant – die zelf dus niet mee mag stemmen, maar desalniettemin een supporter is van democraat Bernie Sanders – was ‘not amused’ en gelastte Trump het nummer onmiddellijk uit zijn campagne te schrappen. Trump gaf daar gehoor aan, maar kon het niet laten Neil Young nog even een pijnlijke trap na te geven: hij tweette een foto waarop de twee elkaar breed lachend de handen schudden. Young had ‘The Donald’ immers recentelijk nog gevraagd te investeren in diens muziekservice Pono. Ouch…
R.E.M.’s Michael Stipe wordt overigens liever ook niet met Trump geassocieerd. De zanger reageerde furieus op Twitter nadat hij had opgevangen dat de nieuwbakken Amerikaanse politicus het nummer It’s The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) had gebruikt bij een anti-Obama-bijeenkomst. ‘Fuck jullie allemaal – stelletje zielige, machtsgeile mannetjes. Stop met het gebruiken van onze muziek en mijn stem voor jullie achterlijke schertsvertoning van een campagne’, aldus Stipe. Klare taal.

Martina McBride – Independence Day (2008)
Republikein John McCain en diens running mate Sarah Palin haalden zich bij hun gezamenlijke campagne van 2008 de woede van een recordaantal artiesten op de hals. Zo verbood Jackson Browne het duo om zijn hit Running On Empty te gebruiken in een spotje waarin politieke tegenstander Barack Obama werd bekritiseerd. Daar hadden ze natuurlijk op kunnen wachten – Browne is immers een uitgesproken democraat. Naast Browne streek het duo verder onder anderen nog John Cougar Mellencamp, Heart, Foo Fighters, Tom Petty en zelfs Abba tegen de haren in. Het gebruik van Independence Day van singer-songwriter Gretchen Peters (en uitgevoerd door zangeres Martina McBride) was echter nog het meest pijnlijk, omdat men volledig voorbijging aan de context van de song. Peters destijds: “Het feit dat men een lied over een misbruikte vrouw gebruikt om zieltjes te winnen voor Sarah Palin, iemand die zelfs in het geval van verkrachting en incest nog abortus zou verbieden, is buitengewoon ironisch.”

Sting – Brand New Day (2000)
In de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2000 maakte zowel George W. Bush als zijn politieke tegenstander Al Gore gretig gebruik van Stings nummer Brand New Day. De Brit verzocht Bush het lied niet langer te draaien bij zijn bijeenkomsten, omdat hij zich zogezegd als buitenstaander niet wilde mengen in de Amerikaanse electies. Volgens Stings manager zou ook Gore worden gevraagd de song naast zich neer te leggen, maar dat is uiteindelijk nooit gebeurd. Tot vreugde van Gore.

Sam & Dave – I’m A Soul Man (1996)
Toen Bob Dole in 1996 namens de republikeinen een gooi deed naar het presidentschap, speelde Sam Moore daar handig op in met het nummer I’m A Dole Man; een bewerking van de Sam & Dave-klassieker Soul Man uit 1967. Dole maakte er dankbaar gebruik van in diens strijd tegen zijn politieke opponent Bill Clinton, maar helaas voor hem had Moore een belangrijk detail over het hoofd gezien. Het originele nummer was namelijk helemaal niet door hem geschreven – maar door het duo Isaac Hayes en David Porter – en Dole werd zodoende vriendelijk doch dringend verzocht de song niet langer voor campagnedoeleinden te gebruiken. Dole, die blijkbaar zijn pappenheimers niet kent, probeerde het hierna nog even met Springsteens Born In The U.S.A. (lees meer hierover verderop), maar liet uiteindelijk zijn keuze vallen op American Boy van countryzanger Eddie Rabbitt.
Overigens verzocht Sam Moore op zijn beurt in 2008 Barack Obama te stoppen om de Sam & Dave-song Hold On, I’m Coming te gebruiken. Hij wilde niet dat de indruk gewerkt werd dat hij een Obama-aanhanger was, hoewel hij het wel een goede ontwikkeling vond dat een zwarte man een gooi deed naar het presidentschap.

Bobby McFerrin – Don’t Worry, Be Happy (1988)
George Bush Sr. maakte tijdens zijn campagne voor het presidentschap in 1988 in eerste instantie gebruik van Bobby McFerrins a capella-song Don’t Worry, Be Happy. De zanger zelf was daar echter  allerminst blij mee en eiste dat Bush het nummer liet varen. In een opzichtige poging McFerrin alsnog voor zich te winnen nodigde Bush – destijds nog vice-president onder Ronald Reagan – de muzikant uit voor een dinertje, maar de democratisch gezinde McFerrin was onvermurwbaar. Bush gaf toe en koos uiteindelijk (minstens zo opmerkelijk) voor This Land Is Your Land van Woody Guthrie als campagnelied.

Bruce Springsteen – Born In The U.S.A. (1984)
Het door politici meest misbruikte nummer ooit is ongetwijfeld Born In The U.S.A. van Bruce Springsteen. De tekst van het nummer handelt over de oorlog in Vietnam, maar wordt veelal geïnterpreteerd als één grote lofzang op de Verenigde Staten. Om juist die reden wilde Ronald Reagan het ook graag opnemen in zijn herverkiezingscampagne van 1984, maar The Boss weigerde. Niettemin verklaarde Reagan op een bijeenkomst: “Amerika’s toekomst ligt in de duizenden dromen in onze harten. Ze ligt in de boodschap van hoop in de liedjes van een man die door zoveel jonge Amerikanen wordt bewonderd: New Jersey’s Bruce Springsteen. En het is mijn taak om jullie te helpen die dromen waar te maken.” Net zoals de al eerder genoemde Bob Dole (en Pat Buchanan in 1999) had Reagan blijkbaar niet de moeite genomen om even de tekst van het nummer door te lezen. Het voorval zou uiteindelijk uitgroeien tot het bekendste voorbeeld van een muzikant die publiekelijk te kennen gaf niet met een politicus geassocieerd te willen worden.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*