LFL tipt: 9 Down The Rabbit Hole-acts

The National - HMH - 2013 - 02

Met namen als Iggy Pop en Patti Smith in de line-up was de vorige editie van Down The Rabbit Hole natuurlijk een must voor de redactie van Lust For Life. Maar ook dit jaar staat er een hoop moois op het programma van het driedaagse festival, dat morgen van start gaat in Beuningen. Hier en daar moeten we zelfs harde keuzes maken. Wij presenteren alvast negen acts die je niet mag missen!

Sun Kil Moon (vrijdag 15:50, Fuzzy Lop)

Het is een beetje een vervelend ventje, deze Mark Kozelek a.k.a. Sun Kil Moon. Zo maakte hij niet al te lang geleden een journaliste belachelijk in een liedje omdat – slik – ze het had gewaagd om een interview met hem aan te vragen en schreef hij een fijn kinderachtige ‘diss-track’ aan het adres van rockband The War On Drugs omdat hun soundcheck te hard stond tijdens een festival waar hij speelde. Wie echter door zijn wat narrige persoonlijkheid heen kan prikken, ontdekt dat Kozelek een van de beste tekstschrijvers van deze tijd is en regelmatig weet hij die geniale teksten ook nog te verpakken in prachtig ontroerende liedjes – zoals I Can’t Live Without My Mother’s Love, van topalbum Benji (2014). Snif. [MC]

Spidergawd (vrijdag 21:10, Fuzzy Lop)

Een echt opvallende verschijning is Per Borten niet. Bril met dik zwart montuur, stoppelbaardje… als je zegt dat hij geschiedenisleraar is, zouden we het ook geloven. Maar geef deze Noor een gitaar, de ritmesectie van Motorpsycho en een baritonsaxofonist en deze meneer verandert in een open Chevrolet die met 150 kilometer per uur door de woestijn cruiset. Spidergawd bracht in zijn nog redelijk korte bestaan al drie albums uit vol groezelige seventiesrock met een flinke desertsound. Beetje Kyuss, beetje Black Sabbath en een snuifje Monster Magnet. Dynamisch als de neten, zo zagen we vorig jaar al op Eurosonic. Daar brak de band eigenhandig de Vera af. Muziek in de hoogste versnelling, met een hoofdrol voor de altijd aanjagende sax van Martin Snustad. Dat wordt knallen in de Fuzzy Lop! [PG]

PJ Harvey (vrijdag 22:45, Hotot)

Deze Britse zou eigenlijk geen introductie nodig moeten hebben, maar voor wie onder een steen heeft geleefd: PJ Harvey maakt al meer dan twintig jaar prachtplaten, werd zes keer genomineerd voor een Grammy, is de enige artiest die twee keer de prestigieuze Mercury Prize heeft gewonnen (o.a. in 2011 voor het album Let England Shake) en werkte samen met helden als Nick Cave, Thom Yorke en Josh Homme. Liveshows van Polly Jean zijn altijd intens goed en ze speelt niet overdreven vaak in Nederland – meer dan terecht dus dat ze de vrijdagavond van Down The Rabbit Hole in de Hotot mag afsluiten. [MC]

Whitney (zaterdag 14:30, Fuzzy Lop)

Nee, dit is niet de reïncarnatie van Whitney Houston of een of andere ambitieuze coverband. Whitney is een indierockband uit Chicago die pas sinds vorig jaar droevige en wondermooie liedjes de wereld instuurt, met voormalig Smith Westerns-gitarist Max Kakacek en voormalig Unknown Mortal Orchestra-drummer Julien Ehrlich. Maar mocht je nog nooit van Whitney hebben gehoord, dan zul je waarschijnlijk even verbaasd opkijken als zanger Julien Ehrlich begint te zingen: door zijn neerslachtige en beknepen falsetto lijkt het alsof hij elk moment in huilen kan uitbarsten. Eerder deze maand werd debuutplaat Light Upon The Lake gelanceerd met prachtige nummers als No Woman en No Matter Where We Go, die zo kwetsbaar ernstig overkomen dat je onmogelijk kunt doorlopen naar een andere show. [JE]

Eefje de Visser (zaterdag 15:30, Teddy Widder)

Bij Lust For Life hebben we Eefje de Visser begin dit jaar al stiekem gekroond tot koningin van het Nederlandse lied. Goed, we waren altijd al een beetje fan van de singer-songwriter, maar wat ze op haar meest recente album Nachtlicht laat horen, is werkelijk fenomenaal. De Visser schrijft teksten die tot de verbeelding spreken, bedenkt prachtige melodieën en durft te experimenteren met soundscapes, beats en synthesizers. We zagen haar dit jaar al een paar keer bij kleine instore-optredens, waar ze met alleen gitaar heel het publiek om haar vinger wond. Tegelijkertijd pakt ze met haar band ook met gemak een grote zaal in. En een grote tent op een festival als Down The Rabbit Hole? Wij hebben er alle vertrouwen in: dit wordt een van die concerten waar iedereen achteraf over napraat. [PG]

Savages (zaterdag 19:30, Teddy Widder)

Snoeiharde rauwe postpunk, dat is de specialiteit van de vrouwen van Savages. De stem van zangeres Jehnny Beth doet ook nog eens flink aan Siouxsie Sioux denken – een gouden combinatie met de heerlijke baslijntjes die de band moeiteloos produceert. De band staat garant voor energieke liveshows waarbij het bier je waarschijnlijk om de oren vliegt en je weg moet duiken van moshpits – of er juist vol overgave inspringt. Op eigen risico uiteraard. [EG]

The National (zaterdag 22:45, Hotot)

Je zou enkel en alleen al voor The National moeten langskomen op Down The Rabbit Hole. Superlatieven schieten tekort bij het beschrijven van de sound van deze Amerikaanse indierockband. The National maakt donkere, mysterieuze muziek met enorm doordachte, belezen teksten (waar wij soms ook niets van begrijpen). Het roetzwarte stemgeluid van zanger Matt Berninger valt misschien wel het meeste op. Multi-instrumentalist Aaron Dessner stelde ooit: “Zou Matt uit het telefoonboek voorlezen, dan nog lijkt het alsof hij je echt iets belangrijks probeert te vertellen.” De band bracht in 2001 de eerste, titelloze, plaat uit en heeft het voor elkaar gekregen om met elke opvolger (zes albums in totaal) een album uit te brengen dat nog briljanter is dan de voorganger. [JE]

Suede (zondag 20:10, Hotot)

Een van de weinige bands uit de hoogtijdagen van de Britpop die anno 2016 nog relevant is – en hoe, want het eerder dit jaar verschenen zevende album Night Thoughts is zowaar minstens zo goed als bijvoorbeeld Dog Man Star (1994) en Coming Up (1996). Tel daarbij op dat Brett Anderson nog net zo’n podiummonster is als twintig jaar geleden en de band een stuk strakker musiceert dan in het (zwaar gedrogeerde) verleden en je weet dat het wel goed gaat komen. [MC]

ANOHNI (zondag 22:00, Hotot)

Ooit verwierf ANOHNI de status van Geweldige Muzikant als Antony van Antony And The Johnsons, maar met de naamsverandering kwam ook een compleet andere muzikale inslag. Samen met experimentele elektronicaproducers Oneohtrix Point Never en Hudson Mohawke maakte de zangeres een transfeministisch epos vol kritiek op de maatschappij, waarin ze haar hele ziel uitstortte. Misschien niet geschikt voor liefhebbers van de rustige kamermuziek van The Johnsons, maar desalniettemin een heel bijzondere act die je niet mag missen. [EG]

Foto: Megin Zondervan
The National in de Heineken Music Hall, 8 november 2013

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*