Tijdcapsule Top 50: deze liedjes gaan ook mee!

TijdcapsuleLFL’s Tijdcapsule Top 50 kan jullie onmogelijk ontgaan zijn. Samen met onze lezers stelden we in jubileumnummer LFL50 een lijst samen van de allerbelangrijkste platen uit de muziekgeschiedenis. Die albums zetten we op een datastick voor een enkele reis richting verre toekomst, zodat latere beschavingen ook van al die geweldige muziek kunnen genieten. Nu we al die vijftig fantastische albums verzameld hebben, zijn er alleen nog een paar mb’s over!

Eeuwig zonde om die extra ruimte niet te benutten voor een extra muzieklesje aan onze achter-achter-achterkleinkinderen, dus daarom besloten we de beperkte ruimte op te laten vullen door onze eigen medewerkers. Maar in plaats van meerdere albums, mochten zij slechts één enkel nummer aandragen, die ene song die volgens hen tot aan het einde der tijden bewaard moet blijven. Een pittige opgave, want hoe kies je uit decennia muziekgeschiedenis de allerbelangrijkste song ooit? Deze schier onmogelijke opgave leverde onze mensen dan ook de nodige hoofdbrekens op. Nachtenlang ploegden ze met klamme handen en zweet op het voorhoofd door hun platencollecties, op zoek naar die ene legendarische track die het verdient om tot in de eeuwigheid beluisterd te worden. Maar vlak voordat deze zoektocht sommigen van hen tot waanzin dreef, kwamen zij terug met een keuze.

Zo droeg redacteur Dominique van der Geld You Are What You Is van Frank Zappa aan. Want ook al is hij best content met de vijftig albums die de eindlijst haalden, Zappa mag volgens hem toch echt niet ontbreken. Dominique: “Ook over duizend jaar moeten mensen weten hoe knap zijn songs in elkaar zitten en hoe goed humor en muziek samen kunnen gaan. You Are What You Is blijft daar een mooi voorbeeld van.”

Journalist Chris van Oostrom liet zijn keuze vallen op Like A Hurricane van Neil Young. Young is weliswaar met twee albums in onze eindlijst vertegenwoordigd, maar volgens Chris zou het een grote omissie zijn als deze song buiten beschouwing werd gelaten. Chris: “Zo rudimentair als de tekst is, zo veelomvattend is de muziek. In de twee prachtigste gitaarsolo’s uit de popgeschiedenis lijken alle pijn én euforie van een mensenleven samengebald.”

Redacteur Sven Bersee wil de mensheid van de toekomst een reden geven tot dansen. Daarom droeg hij Funky Nassau van The Beginning Of The End aan. “Tenzij een meedogenloze dictator elke vorm van feestgedruis neerslaat, zullen mensen ook over tienduizend jaar de behoefte tot dansen voelen. De jeugd verslijt nu al de heupen op emotieloze dance, dus hoe erg moet dat in 12015 wel niet zijn? Met het hevig funkende Funky Nassau is er toch nog hoop voor het nageslacht”, aldus Sven.

Bureauredacteur Jelle Jansen zocht zijn heil bij het punkgeweld van Ramones, om precies te zijn bij de allereerste single Blitzkrieg Bop. Zijn verklaring: “Hoe uitgekauwd en doodgecoverd het nummer nu ook moge zijn, het vormde halverwege de jaren zeventig wel de blauwdruk voor een compleet nieuw geluid. En nog altijd zijn er hordes bands die direct of indirect beïnvloed zijn door het viertal. Ik hoop vurig dat dat over een paar millennia nog steeds het geval is.”

Voor eindredacteur Mark Dyson is humor in muziek als een clown in een kerk, dus liever wil hij de volgende beschaving een treffende samenvatting van onze tijdsgeest geven, of een universeel inzicht in het menselijk leven. “Hopelijk steken ze iets op van Tool. Het fenomenale Schism (2002), dat zowel genadeloos beukt als heerlijk zweeft, beschrijft exact hoe mensen ondanks hun verlangen naar harmonie toch onophoudelijk met elkaar in conflict komen.”

Hoofdredacteuren Paul Gersen en Martin Cuppens kozen eveneens voor een meer eigentijdse song. Want hoewel er ook in recenter jaren enorm veel tijdloze muziek gemaakt is, bestaat de Tijdcapsule Top 50 toch voornamelijk uit albums van tientallen jaren oud. Paul maakte zich daarom sterk voor Make It Wit Chu van stonerrockers Queens Of The Stone Age: “Als we dan toch nog een song toe mogen voegen, dan graag een uit dit millennium. Geen idee hoe de beschaving er over een paar duizend jaar uitziet, maar een beetje liefde kan natuurlijk nooit kwaad. Met dit nummer komt dat wel goed.”

Martin koos op zijn beurt voor 9 Crimes van singer-songwriter Damien Rice. “Want oprechte emotie – of dat nu woede, verdriet of desnoods vrolijkheid is – maakt voor mij het verschil tussen goede en nietszeggende muziek. 9 Crimes is daarvan misschien wel het beste voorbeeld: drieënhalve minuut pure frustratie en wanhoop in een bedrieglijk lief klinkend liedje.”

En dat zijn dus de allerlaatste toevoegingen aan LFL’s Tijdcapsule Top 50, waarmee de usb-stick tot aan de laatste bit ramvol met tijdloze muziek staat. Wij wensen onze verre familieleden alvast veel luisterplezier toe, maar dat moet met zoveel muzikale weelde geen probleem worden. Tenminste, als mensen tegen die tijd een beetje smaak hebben!

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*