Charles Aznavour in de Heineken Music Hall

Toen Charles Aznavour twee jaar geleden optrad in de Heineken Music Hall, zagen velen – ondergetekende incluis – dit als een laatste mogelijkheid de koning van het Franse levenslied nog één keer te mogen aanschouwen. De verbazing was dan ook groot toen de inmiddels 91-jarige zanger vorig jaar een nieuwe afscheidstournee aankondigde. Afgelopen november zou hij twee keer de Heineken Music Hall aandoen, maar deze optredens werden last minute afgelast wegens een acute maag- en darminfectie. Gisteren werd de eerste van deze twee concerten ingehaald en net als in 2013 toog ik erheen. Dit was dan echt de laatste keer.

Kan hij het nog? Dit is de belangrijkste vraag die leeft bij chanson-minnend Nederland in aanloop naar de terugkeer van Charles Aznavour. Twee jaar geleden kende de Fransman nog een valse start, toen het openingsnummer Le Temps halverwege werd afgebroken en opnieuw moest worden ingezet, doordat de chansonnier het geluid niet goed kon horen. Deze keer verloopt het vlekkeloos: met de tonen van het prachtige Les Émigrants wordt het publiek in Amsterdam verwelkomd. Een toepasselijk lied voor deze tijd, gezongen door Aznavour, zelf een zoon van Armeense immigranten.

Na het eerste nummer spreekt hij de zaal toe in het Frans. Vanavond zullen nummers worden gebracht van gisteren, van eergisteren, maar ook van eer- eer- eergisteren. Voor de oudere bezoekers zal het dan ook aanvoelen als een nostalgische reis door de tijd. Aznavour bezingt het zelf in één van zijn nieuwere nummers, Avec Un Brin de Nostalgie; het terugdenken aan vroeger met behulp van de mooie muziek uit die tijd. De jaren zestig en zeventig komen vanavond veelvuldig aan bod, met klassiekers als La Bohème, Mourir d’Aimer, Comme Ils Disent, Les Deux Guitares, Paris Au Mois d’Août en She.

Aznavour klinkt uiteraard niet altijd meer als in die vermaarde jaren zestig en zeventig; zijn ademhaling door de neus is elke keer goed hoorbaar, en hier en daar klinkt een valse noot. Desalniettemin is het optreden een prestatie van formaat voor iemand die de 90 inmiddels is gepasseerd. Sommige liederen heeft hij weliswaar in een lagere toonsoort moeten zetten, maar regelmatig laat de Fransman horen ook de hoge tonen nog aan te kunnen. Ook toont hij zich bij vlagen nog erg beweeglijk; The Old Fashioned Way wordt soepel dansend gebracht.

‘Souffleur’
De muzikale misstapjes worden hem vanavond dan ook allemaal vergeven, want bovenal klinkt het kenmerkende stemgeluid van Aznavour nog altijd als Aznavour en dat is wat de zaal wil horen. De Franse zanger maakt bovendien zelf grapjes over zijn leeftijd: zijn zicht, zijn gehoor en zijn geheugen zijn niet meer zo goed als voorheen, en daarom heeft hij een souffleur bij zich, net zoals dat vroeger ging bij Shakespeare. Aznavour doelt hiermee op de autocues die vooraan op het podium zijn geïnstalleerd.

De chansonnier spreekt de zaal regelmatig toe, meestal in het Frans maar soms ook in het Engels. Ook zijn chansons worden in verschillende talen gebracht: Frans, Engels, Spaans en Italiaans. Soms is dit jammer: zo wordt het prachtige Emmenez-Moi veranderd in Take Me Along en wordt Que C’est Triste Venise – net als bij zijn concert twee jaar geleden –  Com’è Triste Venezia. In laatstgenoemde song zit de zanger er bovendien pijnlijk naast in zijn laatste uithaal.

De avond kent ook veel hoogtepunten. Eén daarvan is wat mij betreft het lied Sa Jeunesse uit 1956. Het wordt aanvankelijk voorgedragen als gedicht, maar dan begint de pianist aan het magnifieke intro waarna het lied alsnog zingend wordt gebracht. Aznavour legt later uit dat hij voor deze pianist gekozen heeft omdat deze klassiek geschoold is en gespecialiseerd is in het oeuvre van Chopin. Een slimme keuze, zo blijkt vanavond menigmaal. Een ander hoogtepunt wordt gevormd door Je Voyage, een indrukwekkend duet met dochter Katia. Als één van de laatste nummers wordt bovendien Hier Encore gezongen. Een heerlijk lied waarvan de Franse versie zo veel mooier is dan de bekendere Engelse vertaling Yesterday When I Was Young.

Al met al beleeft de HMH een avond om nooit te vergeten. Het applaus is dan ook overweldigend, en de zanger verlaat het podium met twee bossen bloemen. Morgenavond staat hij er weer, dan toch echt voor de aller- allerlaatste keer. Denk ik.

Charles Aznavour in de Heineken Music Hall
Gezien op donderdag 21 januari 2016
Foto’s: Tineke Klamer

9 Reacties

  1. Van der Horst 22 januari 2016 Reageer

    Beste Joep,

    Dank je voor je oprechte recensie, een heel mooie weergave van de werkelijkheid en beleving. Een avond met kippevel waar het verleden met het heden op een harmonieuze wijze samen kwamen. Ik wil Tineke bedanken voor de prachtige foto’s.

    Groet, Hans

  2. rene.wagenhuis@kpnmail.nl 22 januari 2016 Reageer

    Beste Joep,

    Prima recensie, klopt als een bus. Het was een optreden om in te lijsten. Ondanks zijn leeftijd was het een heerlijk optreden, het bijzondere geluid van zijn stem doet je echt smelten. Nee top, top, top.

  3. Annemiek 23 januari 2016 Reageer

    Helemaal mee eens. Natuurlijk waren er wat mankementjes maar dat maakte deze avond extra bijzonder!

  4. Joke 24 januari 2016 Reageer

    Wij waren er op 23 jan 2016.
    Het was fantastisch om mee te maken .
    Hij was zo energiek en zijn stem ook zo goed.
    Een herinnering om nooit te vergeten.

  5. Monieke 24 januari 2016 Reageer

    Helemaal met deze recensie eens!
    Het was een TOP avond, ongelooflijk van iemand van 91!
    Niet normaal toch?
    Inderdaad heel af en toe een vals nootje.
    Maar tegenwoordig heeft menig artiest af en toe géén vals nootje. ;-)
    Zijn stem was nog zó mooi! Denk niet dat iemand dit ooit kan evenaren!
    Top top top avond !!

  6. Liza 25 januari 2016 Reageer

    Mooie recensie.
    Wij waren er de 21e. De concerten van Aznavour hebben altijd iets magisch. Wel vonden wij het ook jammer dat hij ‘Emmenez moi’ in het Engels zong.
    Dit maakte hij helemaal goed door er na ‘Hier encore’ zo prachtig te zingen dat ik er kippenvel van kreeg en tot tranen geroerd was. Misschien kwam dat wel omdat ik mij realiseerde dat dit nu echt de laatste keer was dat hij hier een concert gaf.

  7. Jan Adriaan Zwarteveen 25 januari 2016 Reageer

    Aznavour is groot, een der laatsten uit de Piafschool, ik/wij hebben genoten van de eerste tot de laatste noot. Hij ontroerd van begin tot einde, hij wist net als de zaal, dit is de laatste keer en dat was voelbaar, merci Charles!

    Het enige dat ik vervelend vond is dat de bar op de gang niet sluit waardoor gesleept werd met glazen bier, Aznavour onwaardig!

  8. Roel Kuntze 25 januari 2016 Reageer

    Hallo Tineke,
    Zondag(25-1-2016)zijn je ouders bij ons thuis geweest. Je moeder vertelde over je foto’s in “Lust for life”.
    Mooie sferen en erg creatief.
    Vriendelijke groet,
    Roel,Petra en Esther.

  9. Christian Bergmans 26 januari 2016 Reageer

    Ja deze avond is om nooit meer te vergeten, zo mooi ontroerend en dan zo nog kunnen zingen en bewegen op 91jarige leeftijd! Maar bij mijn vrouw en mij kwam de verrassing pas een uur later toen deze grootheid met zoon en dochter binnen kwam lopen in een nachtrestaurant aan de van Baerlestraat…. De foto staat op FB en ik was tot tranen geroerd hoe gewoon deze superster zijn biertje zat te drinken of hij die avond gewoon ook was uitgeweest! Hulde en respect rest mij voor deze grote man.

Reageer op Annemiek Klik hier om je antwoord te annuleren.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*