Joe Satriani over Van Halens debuut: “Het was een prachtig moment voor alle gitaristen”

De hardrockgeschiedenis had er waarschijnlijk heel anders uitgezien als veertig jaar geleden de debuutplaat van Van Halen niet verschenen was. Met zijn machtige sound en verbluffende ‘two-hand tapping’-techniek inspireerde Eddie Van Halen talloze latere gitaristen, onder wie Joe Satriani. De Amerikaanse virtuoos vertelt over de invloed die het tijdloze album op hem had: “Ik dacht: dit is de mooiste dag van mijn leven.”

“Toen het eerste Van Halen-album uitkwam, woonde ik nog maar net in Californië. Aangezien ik in New York opgroeide, kende ik niet veel mensen in mijn nieuwe woonplaats en ik weet nog dat veel muzikanten die ik ontmoette mijn agressieve manier van gitaarspelen niet echt konden waarderen. Die stijl leek nog niet heel populair te zijn, want iedereen hield van disco, punk of Fleetwood Mac. Ineens verscheen in 1978 die plaat van Van Halen en ik herinner me het moment waarop de band voor het eerst op de radio kwam nog heel goed. Ik had namelijk mijn gitaar in handen, zodat ik mee kon spelen met de muziek die gedraaid werd. Opeens klonk het nummer Eruption. Ik stopte met spelen en dacht: dit is de mooiste dag van mijn leven! Eindelijk speelt iemand gitaar zoals het hoort en het is ook nog eens op de radio.

Ik ging direct naar de platenzaak, kocht het album en bracht het mee naar een repetitie met de band waar ik toen mee speelde. Ik was heel erg verheugd en zei: ‘Jongens, jullie moeten hier echt naar luisteren. Deze vent speelt gitaar zoals ik wil spelen.’ Helaas waren ze niet zo onder de indruk als ik en ik voelde me een beetje ontmoedigd, maar ik bleef maar denken: deze gasten gaan heel groot worden. En natuurlijk had ik gelijk. Wat Eddie Van Halen op die plaat deed, was grensverleggend. Hij is een genie en de beste gitarist van mijn generatie. Het was een prachtig moment voor alle gitaristen. Er zijn veel mensen die sneller of gecompliceerder kunnen spelen dan Eddie, maar dat is niet het punt. Hij is namelijk niet alleen een goede muzikant, maar ook een fantastische componist en hij heeft gevoel voor improvisatie. Dat kun je niet uit een boek leren, het is gewoon een talent dat je hebt of niet. Daarom werd hij nummer één: hij kon songs en melodieën schrijven, had een ongelooflijk gevoel voor timing en hij had de juiste rock & roll-attitude.”

Two-hand tapping
“En nee, de ‘finger tapping’-techniek die hij populair maakte, was niet nieuw. In de jaren vijftig deed Tal Farlow dat bijvoorbeeld ook al en in de jaren zestig was er een Italiaanse akoestische gitarist die de techniek zelfs op een nog gecompliceerde manier toepaste dan de meeste anderen. En als jochie zal Eddie het ongetwijfeld ook gezien hebben bij de mannen van Wishbone Ash of zelfs Billy Gibbons. Alle technieken kunnen door anderen geleerd worden zodra ze populair worden, maar het draait om wat je ermee doet. Two-hand tapping bestond al lange tijd, maar niemand schreef er Eruption mee. Hij maakte de techniek helemaal eigen door songs te schrijven waarin die stijl op interessante wijze werd toegepast. Het is vergelijkbaar met het verhaal van Kleenex. Degene die de Kleenex-tissues bedacht had er decennia moeite mee om het product aan de man te brengen. Het probleem was dat het nog geen Kleenex heette en het nog niet de juiste verpakking had. Uiteindelijk verkocht hij het product en met een nieuwe naam en verpakking werd het een succes. Je moet mensen die de waarde zien in elementen die anderen weggooien credits geven. Als iemand het bestaan van two-hand tapping vóór Eddie Van Halen gebruikt om af te doen aan wat hij bereikt heeft, doet hij hem groot onrecht aan.

Eddie heeft mij ook heel erg beïnvloed met diezelfde techniek. Als kind maakte ik er al gebruik van omdat we andere rockbands het zagen doen, maar ik was niet degene die Eruption schreef haha. Toen ik dat stuk voor het eerst hoorde, dacht ik: oké, als de wereld deze techniek nu omarmt dankzij Eddie, is het nu mijn taak om er weer iets anders mee te doen. Die druk kwam op alle gitaristen te liggen. Zo wordt muziek vooruit geholpen: je leent ideeën van anderen en vraagt jezelf af: hoe kan ik dit moderniseren en eigen maken?

Ik heb Eddie maar één keer ontmoet toen hij een bezoekje bracht aan de studio waar ik mijn album The Extremist [uit 1992, red.] opnam. Verder ben ik gewoon een fan. Elke keer dat ik een Van Halen-plaat opzet, moet ik glimlachen.”

Joe Satriani is op 31 maart samen met John Petrucci (Dream Theater) en Uli Jon Roth (ex-Scorpions) te zien in De Oosterpoort in Groningen. Deze ‘G3’-show komt een maand later ook naar het Klokgebouw in Eindhoven (14 april).
Foto Joe Satriani in de Heineken Music Hall in 2012: Luuk Denekamp 

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.