Chelsea Wolfe balanceert op haar nieuwe album met succes op de grens tussen donker en licht
In zekere zin zou je The Dark kunnen beschouwen als de natuurlijke opvolger van Abyss, Chelsea Wolfe’s vierde studioalbum uit 2015 waarop ze dark wave combineerde met gothic rock, folk en een vleugje industrial. Op de platen die volgden, sloeg de Amerikaanse muzikaal gezien andere paden in. Hiss Spun (2017) is een volbloed doom metal-album, Birth Of Violence (2019) biedt ondanks de titel prachtige dark folk, Bloodmoon: I (met metalcoreband Converge uit 2021) versmelt hardcore punk met metal en op het twee jaar geleden verschenen She Reaches Out To She Reaches Out To She experimenteert ze duchtig met elektronica en triphop. Langspeler nummer negen is een stuk meer behapbaar en bij vlagen zelfs relatief toegankelijk, zonder ook maar een moment aan diepgang, kleur of kwaliteit te verliezen.
Single Cold is een van de voorbeelden van die toegankelijkheid. Dichterbij een ‘poprefrein’ kwam de inmiddels 42-jarige songwriter niet eerder, maar saai of voorspelbaar: dacht het niet. En ze zingt het ook nog eens geweldig: wat een bereik en emotie. Een sterk visitekaartje, maar de rest van The Dark doet daar bepaald niet voor onder. Humours is bijvoorbeeld een waar pareltje: zacht grommende gitaren, roffelende drums, dromerige zang en een onderhuidse spanning die (spoiler!) steeds net niet tot uitbarsting komt. Zo balanceert Wolfde met succes op de grens tussen donker en licht, tussen hard en zacht, tussen dark folk, rock en pop, zonder een moment aan eigenzinnigheid in te boeten. Prachtplaat.
Lees hier meer recensies van Lust For Life Magazine! Meer lezen over Chelsea Wolfe? In de aankomende editie van Lust For Life (verkrijgbaar vanaf 25 september) vind je een uitgebreid interview met haar over The Dark!
