De platen van Europe zijn tegenwoordig spannender, puurder en beter dan in de jaren tachtig
Zijn de voormalige poedelrockers van Europe met het verstrijken van de jaren steeds heavier muziek gaan maken, zoals een niet nader te noemen collega eens beweerde in Lust For Life? Niet zozeer. In de periode vóór millionseller The Final Countdown deelden de Zweden hardere dreunen uit dan menig metalband in de vroege jaren tachtig. Hoor ik daar hoongelach? Trek gerust het debuut uit 1983 en de superieure opvolger Wings Of Tomorrow nog eens uit de kast als u me niet gelooft.
Decennia verder toont Europe zich wel van een serieuzere kant, waarbij zanger Joey Tempest en de zijnen zelfs een politiek statement niet schuwen. ‘When a clown moves into a castle/He does not become a king/Instead the castle turns into a circus’, aldus de frontman in In The Absence Of Grace (voor wie zich nu nog afvraagt op wie hij hier doelt, klinkt elders op de plaat nog een verwijzing naar Trumps ‘I love the poorly educated’-speech).
Heel diepgaand of opzienbarend is het allemaal niet, maar de tekstuele tekortkomingen zie je maar wat graag door de vingers dankzij de grootse refreinen, nog altijd verdomd goed gezongen door de toch echt al 63-jarige Tempest, en de rijke productie – in dit geval van Tom Dalgety (o.a. Ghost). Veertig jaar na The Final Countdown herinnert het bandgeluid misschien nog amper aan die commerciële hoogtijdagen, maar je krijgt er wel puurdere, spannendere en, jazeker, ook betere platen voor terug.
Lees hier meer recensies van Lust For Life Magazine! Meer lezen over Europe? In de nieuwe editie van Lust For Life vind je een uitgebreid interview met frontman Joey Tempest over de wonderbaarlijke carrière van zijn band!
