‘Scream for me Arnhem!’ Bruce Dickinson weet als geen ander hoe hij zijn fans nog wat extra kan opjutten. Hij laat die leus gedurende de show diverse keren met maximum volume door het stadion galmen. Het publiek in de GelreDome reageert enthousiast, maar heeft de aansporing van de frontman eigenlijk niet nodig. Iron Maiden zorgt voor een weergaloze show vol kookpunten en spektakel.
De sfeer rondom en binnen de voetbaltempel is namelijk al ruim voor het optreden opperbest. Iedereen weet dat dit een magische avond gaat worden. De meeste bezoekers hebben zich er jaren op verheugd (oorspronkelijk zou het concert op 9 juli 2020 op het Bospop-terrein in Weert plaatsvinden) en waren misschien ook aanwezig bij het laatste Nederlandse bezoek van Iron Maiden op 1 juli 2018 in Arnhem tijdens dezelfde tour. De Legacy Of The Beast-tournee startte namelijk al op 26 mei 2018 in Tallinn, Estland en is in de Gelderse hoofdstad inmiddels toe aan show nummer 97. In oktober zet de band er in Tampa, Florida een punt achter met optreden 140.
Japanse krijger
De magische avond begint met een drieluik van het laatste studioalbum, want na de vaste publiekopwarmer Doctor, Doctor van UFO worden het titelnummer Senjutsu, Stratego en Writing On The Wall achter elkaar gespeeld. In het gigantische decor staan drie torenhoge pagodes om een oosterse atmosfeer op te roepen en Dickinson heeft als een Japanse krijger zijn zilvergrijze haar in een knotje. De zanger beweegt in een wijd shirt en leren broek als een jonge god (van 63 jaar) over het podium. Vanaf het begin is duidelijk dat zijn stem nog altijd uitstekend is en dat – ondanks de niet geweldige reputatie van de GelreDome – het geluid ook prima is, dus niets kan dit heerlijke feestje verstoren. Natuurlijk is mascotte Eddie ook van de partij; hij is voor de gelegenheid eveneens als krijger aangekleed en heeft een samoeraizwaard in zijn hand. Nadeel van het imposante decor is overigens dat drummer Nicko McBrain nauwelijks zichtbaar is voor het merendeel van de mensen. Gelukkig hangt er aan beide kanten van het podium een groot scherm waarop de zes muzikanten goed te zien zijn.
Volleerd priester
Het spektakel gaat verder met Revelations van het album Piece Of Mind uit 1983. Dickinson heeft een nieuwe outfit aangetrokken en het decor is veranderd in een kathedraal met glas in lood-Eddies en vier kroonluchters. Als volleerd priester bespeelt de frontman het publiek en de in een korte broek gestoken Steve Harris excelleert op zijn bas. Op de setlist van de tour staan twee nummers die in de nineties niet met Dickinson maar met zijn tijdelijke vervanger Blaze Bayley zijn opgenomen: het epische The Clansman en Sign Of The Cross. Met rood licht en rook wordt speciaal voor de laatstgenoemde song een sinister sfeertje van de onderwereld gecreëerd. Dickinson heeft zich verkleed als monnik en gebruikt een groot kruis als een van de vele rekwisieten die langskomen tijdens de show. De gitaarsolo’s van Dave Murray, Adrian Smith en Janick Gers aan het eind van Sign Of The Cross geven Dickinson voldoende tijd om voor het aansluitende Flight Of Icarus zijn vlammenwerpers in gereedheid te brengen. In dit korte, pittige nummer hangt ‘de jongen met de vleugels’ boven de zanger en stort hij net als in het verhaal uit de Griekse mythologie naar beneden door de warmte van het vuur.
Kookpunt
De band én de aanwezige fans zijn in bloedvorm tijdens oudjes als Fear Of The Dark, Hallowed Be Thy Name en The Number Of The Beast. Maar het stadion explodeert pas echt bij de absolute live-favorieten: bij Iron Maiden bijvoorbeeld, de oudste compositie op de setlist. Dit lijflied stamt uit 1980 en is de meest live gespeelde song van de Britten. Het enorme monster dat op de achtergrond meedeint met de menigte is indrukwekkend. Het kookpunt wordt echter bereikt met The Trooper, waarin Dickinson als Britse soldaat de strijd aangaat met Eddie. Spring-in-‘t-veld Gers huppelt als een dolle over het podium, zonder de aandacht voor zijn gitaar te verliezen. Ondertussen heeft Dickinson een Nederlandse vlag tevoorschijn gehaald, waarmee hij uitbundig zwaait. En dan is de ultieme meezinger Run To The Hills pas aan de beurt. Het laat zich raden hoe de sfeer is tijdens dit nummer.
Was Aces High tijdens het vorige concert in Arnhem de openingstrack, tegenwoordig gebruikt de band het als toegift. Wanneer de We Shall Fight On The Beaches- toespraak van Winston Churchill wordt afgespeeld, wordt een Spitfire-replica in positie te gebracht. Met een ouderwetse piloten-cap op gooit Dickinson zijn overgebleven energie in de strijd en zijn makkers doen vrolijk mee. Ze moeten trouwens wel veel vertrouwen hebben in de kabels die het vliegtuig – in het klein als bouwpakket te koop – dat boven hun hoofd hangt onder controle houden.
Vergeleken met vier jaar geleden is de setlist niet veel veranderd (elf nummers van toen zijn ook vandaag gespeeld) en is er gezien het minutieus te plannen schouwspel logischerwijs weinig ruimte voor spontaniteit. Toch zal iedereen met een uitermate tevreden gevoel van een avondje Iron Maiden huiswaarts zijn gekeerd.
Iron Maiden in GelreDome
Gezien op 27 juni 2022
Foto’s door Ans van Heck
Fotogallerij
