The Strokes - Reality Awaits
Het nieuwe album van The Strokes is een donker, bevreemdend en dapper werkstuk
Het carrièreverloop van het New Yorkse The Strokes mag je gerust als enigszins merkwaardig zien. Debuutplaat Is This It slaat in 2001 in als een bom: even nonchalante als vlijmscherpe garagerock-meets-indierock-meets-postpunk, even smerig lo-fi als bijzonder doordacht en overlopend van melodie- en zanglijnen die zich pesterig in je hoofd vastbijten. Opvolger Room On Fire (2003) bouwt nog succesvol voort op het debuut, maar vanaf First Impressions Of Earth (2005) gaat het snel bergafwaarts met The Strokes. De albums worden steeds wat minder boeiend en de spaarzame optredens vallen ook al niet mee. Einde verhaal, zou je zeggen, totdat de band zich in 2020 ineens volledig hervindt met het geweldige The New Abnormal. Eindelijk weer goede songs, de scherpte van het debuut is volledig terug en zelfs de nonchalante nasale sneer van Julian Casablancas klinkt beter dan ‘ie de vijftien jaar daarvoor had gedaan.
Zes jaar later is er nu Reality Awaits – en of die jaren de band goed hebben gedaan? Tsja, lastig. Qua songmateriaal doet deze nieuwe boreling niet veel (maar wel wat) onder voor z’n voorganger, maar het grote issue ligt in de hoek van Casablancas’ vocalen. Meneer heeft namelijk de ‘artistieke autotune’ ontdekt – en die domineert hier immens. Als je daar allergisch voor bent, dan is Reality Awaits een heel, heel zware luisterervaring. Wie er echter doorheen kan boren, ontdekt een verrassend donker, bevreemdend, dapper en intrigerend werkstuk.
Lees hier meer recensies van Lust For Life Magazine!
