De beste liedjesschrijvers van nu

SimoneFelicebyJohnHuba
David Crosby gaf in Lust For Life 038 onder meer zijn ongezouten mening over Fleet Foxes, dat volgens het besnorde icoon wat te winnen heeft op het gebied van songwriting. Crosby komt in het interview met de suggestie dat de heren hun nummers moeten laten schrijven door betere liedjesschrijvers. Zelf noemt hij vijftig-plussers Marc Cohn en Shawn Colvin. Niks mis mee, maar in mijn ogen zijn er ook genoeg jonge talentvolle songschrijvers. Ik waag een poging met acht hedendaagse artiesten die ik durf te introduceren aan de 72-jarige Croz.

Adam Granduciel
Op het nieuwe album van The War On Drugs laat Adam Granduciel horen een flinke stap te hebben gezet. De frontman schreef in een tijd van depressie en paranoia, gedreven door dadendrang, een aantal krachtige songs. Dit leidde tot het sterke Lost In The Dream. Waar Granduciels composities op voorganger Slave Ambient nog weleens verzopen in zweverigheid, is nu een sterke balans gevonden tussen melodie en een geslaagde Heartland-rock-sound. Het jaar is nog jong, maar Lost In The Dream maakt nu al een goede kans op het halen van de nodige eindejaarslijstjes.

Kurt Vile
Zeg je The War On Drugs, dan zeg je ook een beetje Kurt Vile. Hij zat ten tijde van debuutalbum Wagonwheel Blues namelijk eventjes in de band van Granduciel. Laatstgenoemde speelde op zijn beurt in Vile’s begeleidingsband The Violators. Dit deden de vrienden uit Philadelphia om elkaar een handje te helpen in een tijd dat hun carrières nog goed en wel van de grond moesten komen. Toeval is het vast niet dat ook Vile een begenadigd liedschrijver is. Op het verslavende album Wakin On A Pretty Daze, dat vorig jaar verscheen, kwamen de schrijfkwaliteiten van de langharige rocker duidelijk naar voren.

Bradford Cox
Voor muzikanten die een maand lang ploeteren op een liedje, moet iemand als Bradford Cox een zeer frustrerend mannetje zijn. De zanger van Deerhunter schudt namelijk op het gehoor moeiteloos de ene na de andere pakkende popsong uit de mouw. Qua sound doet zijn band een beetje denken het eveneens uit de staat Georgia afkomstige of Montreal. Frontman Kevin Barnes van die band had ik ook prima hier kunnen noemen. Zowel Deerhunter (Monomania) als het al iets langer meedraaiende of Montreal (Lousy With Sylvianbriar) bracht vorig jaar een album uit dat overloopt van de aanstekelijke melodieën.

Jens Lekman
De pop van de internationaal gerespecteerde Jens Lekman ruikt misschien naar bloemetjes, maar bevat wel de schoonste melodieën van Scandinavië. Bovendien heeft deze Zweed een prettig soort humor, zoals in Kanske Är Jag Kär I Dig te horen is: ‘I saw on tv about this little kid/Who had a pig for a pet/His mom had once been attacked by a dog/So a pig was the closest thing he could get/This has of course nothing to do with anything/I just get so nervous when I’m talking to you’.

Anna von Hausswolff
Haar achternaam klinkt Duits, maar met Anna von Hausswolff blijven we in Zweden. Ik noem haar omdat ik een bezoekje van Pussy Riot vrees (ze is de enige vrouw in deze lijst), maar vooral omdat ze vorig jaar het behoorlijk geniale album Ceremony uitbracht. Al kwam die in haar geboorteland al een jaar eerder uit, maar dat terzijde. Enerzijds maakt Von Hausswolff, dochter van de controversiële kunstenaar en ambient-artiest Carl Michael (CM) von Hausswolff, indruk met loodzware en donkere geluidsmuren, maar dat is nog geen reden om haar te bestempelen als goede songschrijfster. Kijk echter langs deze muren van synthesizers en kerkorgels en je ontdekt waarom zij dat wel is.

Simone Felice
Eind deze maand komt het nieuwe solo-album van Simone Felice uit. De plaat doet andermaal beseffen dat het voor The Felice Brothers zonde is dat hij niet meer deel uitmaakt van de groep. Felice, die samenwerkte met wijlen Levon Helm, was onder meer te horen op het self-titled album van de Americana-band uit 2008. Een formidabel album, een aaneenschakeling van hoogtepunten. Broers Ian en James kunnen er namelijk ook wat van. Na zijn tijd in The Felice Brothers maakte de Amerikaan twee albums met folkpopcollectief The Duke & The King. Ook hierop liet de man die in 2010 een hartoperatie onderging zijn klasse weer horen.

Alex Turner
Josh Homme van Queens Of The Stone Age noemde hem al een van de meest getalenteerde liedjesschrijvers, maar eigenlijk behoeft de zanger van de Arctic Monkeys geen introductie meer. Hij onderscheidt zich namelijk al vijf albums lang, ook als talentvol tekstschrijver. Dit zijn bijvoorbeeld de woorden van 505, een nummer van tweede album Favourite Worst Nightmare: ‘I crumble completely when you cry/It seems like once again you’ve had to greet me with goodbye/I’m always just about to go and spoil the surprise/Take my hands off of your eyes too soon’.

Ryan Bingham
Live zet Ryan Bingham met een fantastische band een bijzonder strakke show neer. Maar de hoge kwaliteit van die concerten heeft uiteraard ook te maken met de kwaliteit van zijn liedjes. Het heeft een reden dat Bingham voor The Weary Kind, zijn soundtrack bij de film Crazy Heart, een Oscar, een Golden Globe Award en een Critics’ Choice Award ontving. En dat is niet eens het beste nummer van de countryrocker uit het bloedhete New Mexico.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.