The Rock & Roll Hall Of Shame

Kiss

Het jaarlijkse feestje van de Rock & Roll Hall Of Fame is doorgaans een gelikt evenement zoals de Amerikanen dat zo goed kunnen organiseren. Toch zijn er jaren waarin de ceremonie opeens iets weg heeft van een ongemakkelijk familiefeestje waar een aangeschoten oom een heel foute mop vertelt. Of waar twee exen na een bloedbad van een scheiding voor het eerst weer oog in oog met elkaar staan. Vervolgens valt er zo’n pijnlijke stilte en weten de andere aanwezigen niet waar ze moeten kijken.

Tenzij er een mirakel gebeurt, staat ons tijdens de komende editie van de Rock & Roll Hall Of Fame-inauguratie opnieuw iets dergelijks te wachten. Wat is namelijk het geval: terwijl de band er al jaren geleden voor in aanmerking kwam, heeft het de machtige mannen achter de schermen nu toch echt behaagd om de hardrockband KISS te nomineren. De nog altijd grote schare fans reageerde aanvankelijk opgetogen. Eindelijk gerechtigheid!

Het leek al snel nog mooier te worden. Bassist en bandleider Gene Simmons liet in interviews weten niet onwelwillend te staan tegenover een reünie van de band in de klassieke bezetting. De gevallen engelen – drummer Peter Criss en gitarist Ace Frehley – reageerden gelijk heel enthousiast. Nog een keer samen spelen, leuk! Toen werd het stil. Naar verluidt was gitarist Paul Stanley, de andere kapitein op het KISS-schip, heel wat minder enthousiast over dat vooruitzicht. Dus krabbelde Gene Simmons heel solidair terug. Wat te doen? De huidige versie van KISS op laten treden, terwijl de oorspronkelijke bezetting genomineerd was? Iedereen was het er al snel over eens dat dit ook geen pas gaf.

Onlangs velde Gene Simmons het salomonsoordeel: er wordt helemaal niet opgetreden, door geen enkele versie van KISS. Vanzelfsprekend reageerden zowel Criss als Frehley meteen heel teleurgesteld. De duizenden fans vanuit de hele wereld treurden luidkeels mee. Het komt dus echt niet meer goed tussen de kampen Simmons/Stanley en Criss/Frehley. Toch moeten ze straks gevieren het podium op, om de prijs in ontvangst te nemen en om een dankwoord uit te spreken. Het kan dan ook niets anders dan een heel pijnlijk weerzien worden, of ze nu in driedelige pakken opkomen of in vol KISS-ornaat.

De lange historie van de Rock & Roll Hall of Fame kende al eerder momenten waarbij het gesoigneerde publiek het schaamrood naar de kaken vloog:

Blondie
Als Blondie in 2006 geïnaugureerd wordt, heeft de groep hetzelfde probleem als KISS: de nieuwe versie van de band is gebrouilleerd met twee oorspronkelijke bandleden, bassist Nigel Harrison en gitarist Frank Infante. Wanneer die voor het oog van de camera smeken of ze die avond toch nog even mee mogen spelen, word je als toeschouwer bevangen door plaatsvervangende schaamte.

Led Zeppelin
De Britse rockband Led Zeppelin wordt in 1995 opgenomen in de Rock & Roll Hall Of Fame. Kort daarvoor hebben zanger Robert Plant en gitarist Jimmy Page gezamenlijk de wereld rond getoerd. Bassist John Paul Jones moet dit uit de kranten vernemen en is dus ook niet uitgenodigd om mee te doen. Op een heel Britse en dus onderkoelde manier herinnert hij zijn collega’s daar nog even aan dit verzuim.

Ramones
Het is alom bekend dat de verhoudingen binnen de Ramones erg stroef zijn, wat deels te maken heeft met sterk verschillende persoonlijkheden en politieke overtuigingen. De band is zes jaar eerder gestopt als het in 2002 opgenomen wordt in de Rock & Roll Hall Of Fame. Toch kan de aartsconservatieve gitarist Johnny Ramone het niet nalaten zijn collega’s nog even te tarten door nadrukkelijk president George W. Bush te bedanken.

Neil Diamond
Neil Diamond laat in 2001 zien hoe dodelijk de combinatie kan zijn van een kapitale jetlag en een paar drankjes te veel. Terwijl de zanger normaal het toonbeeld van beschaving is, zorgt hij voor verwarring in de zaal en in de miljoenen huiskamers door zijn warrige betoog te doorspekken met ‘shit’, ‘fuck’ en meer van dat moois. En hij heeft eindelijk de moed om gram te halen over zijn gebrek aan artistieke erkenning. Heerlijke man!

Mike Love
De meest legendarische toespraak ooit gehouden in de Rock & Roll Hall Of Fame staat op naam van Beach Boy Mike Love en stamt uit 1988. Na een pleidooi voor ‘harmony’ verliest hij zich in een bizarre monoloog waarin hij en passant de een na de andere collega tot op het bot beledigt. En blijf even kijken tot de uitsmijter van Elton John.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.