Henny Vrienten in Herberg De Pol

henny vrienten

Bij Henny Vrienten zullen velen nog altijd denken aan gillende en flauwvallende tienermeisjes in zweterige popzalen. Gelukkig was daar afgelopen zaterdag totaal geen sprake van, toen de voormalige Doe Maar-frontman in Diepenheim een exclusieve preview van zijn nieuwe album gaf. Lust For Life was erbij.

En Toch… is de eerste echte soloplaat van Henny Vrienten sinds Mijn Hart Slaapt Nooit (1991). Op 6 november wordt het album officieel in De Melkweg gepresenteerd, maar afgelopen zaterdag kregen een kleine 140 mensen het nieuwe materiaal al te horen in het Overijsselse Diepenheim. Hier heeft de zanger een tweede huis en schreef hij vanuit een schuurtje op de weide het merendeel van de nieuwe plaat.

Luisterliedjes
Binnen Doe Maar stond Henny Vrienten altijd bekend als de man van de gelikte, ultracommerciële reggaedeuntjes met vaak wat cynische teksten. Hoe anders is dat op het materiaal van En Toch… dat in Diepenheim wordt gespeeld. Vrienten kiest dit keer voor kleine luisterliedjes, vertolkt met behulp van slechts een gitarist (Wouter Planteijdt) en bassist (zoon Xander Vrienten). Het geheel doet daardoor nog het meest denken aan het werk van Daniël Lohues (die En Toch… produceerde) of zelfs de recente concertreeksen van voormalig bandmaatje Ernst Jansz. Intiem, oprecht, maar vooral kwalitatief erg goed.

Datzelfde kan ook gezegd worden over de teksten, waarin Vrienten vooral teruggrijpt op ervaringen uit zijn eigen leven. Geen liedjes meer over nachtzusters en je lul achterna lopen: we horen een terugblikkende 66-jarige muzikant die bovendien niet te beroerd is de nummers toe te lichten met een aantal persoonlijke anekdotes. Bijvoorbeeld over een stukgelopen relatie (“Maar het gaat nu heel goed met mij, hoor!”) of hoe hij vorig jaar zijn moeder in zee heeft moeten gooien (“Geen zorgen, ze was toen al een tijdje dood.”). Af en toe vliegt de zanger ernstig uit de bocht met zijn stijlfiguren (Mug In De Klamboe als metafoor voor een zeurende vrouw?!) maar al met al behoort het tekstmateriaal van En Toch… tot het beste dat Vrienten ooit geschreven heeft.

Spiekbriefjes en ruzie
Opvallend deze avond is hoezeer het drietal al op elkaar ingespeeld is, zeker wanneer je bedenkt dat dit pas het eerste optreden is met dit materiaal. Vrienten gebruikt weliswaar af en toe een spiekbriefje, maar dat is hem vergeven. Al met al klinkt het geheel al bijzonder strak en foutloos. Als er dan toch een keer iets misgaat, is de oorzaak daarvan veelal technisch: zo wordt een nummer onderbroken omdat er storing van een mobiele telefoon op de speakers te horen is en krijgt Vrienten op een gegeven moment ruzie met de houder van zijn mondharmonica (“Hoe deed die Bob Dylan dat toch altijd?”)

Minpuntjes zijn er ook: bij de meer verstilde zanglijnen heeft Vrienten duidelijk moeite om toonvast te blijven en sommige arrangementen klinken in deze formatie enigszins saaier dan op het album, dat met een volledige band is ingespeeld. Van dat laatste kritiekpunt zullen de mensen die De Melkweg gaan bezoeken echter geen last hebben, want daar speelt Vrienten met een uitgebreidere bezetting. En de bezoekers in Diepenheim, die hebben hoe dan ook een prachtig en uniek optreden mogen meemaken.

Henny Vrienten in Herberg De Pol, Diepenheim
Gezien op zaterdag 25 oktober 2014

6 Reacties

  1. Wessel 27 oktober 2014 Reageer

    Mooie recensie!

  2. Jack 27 oktober 2014 Reageer

    “Vrienten is Vrienten” dus Minpuntjes mag je dan best hebben als je werk maar mooi en goed klinkt…….. Toch…..

  3. Henk van Osch 28 oktober 2014 Reageer

    Ik ken Henny al uit mijn jeugd zo,n 45 jaar geleden, hij maakte toen al muziek in Tilburgse bandjes. Hij behoort voor mij tot een van Nederlands beste tekstschrijvers, zoals toen bv Boudewijn de Groot en Leonard Nijgh.

    • henri van der steen 11 november 2014 Reageer

      Dag Henk, wat grappig om zo kennis te maken met elkaar. Ik maak net een verhaal over Coolen Accordeons, waar Henny zijn eerste gitaarles kreeg. Met een stukje over zijn nieuwe cd. Dus mocht je iets willen toevoegen, dan nodig ik je graag uit even te bellen of mailen.
      Hartelijke groet,
      Henri van der Steen
      Brabants Dagblad
      h.vdsteen@bd.nl
      06 – 53 40 8765

  4. pascalle 29 oktober 2014 Reageer

    Erg benieuwd naar de nieuwe CD. Toonvast niet belangrijk, dat was Neil Young immers nooit. Emotie is belangrijker.

  5. Rikki 19 november 2014 Reageer

    Geweldige App van Henny Vrienten! Gratis te douwnloden , zouden meer artiesten mogen doen! Henny is altijd een trendsetter geweest en nog! Heeft zijn hart gevolgd, was voor een Tilburgse jongen best bijzonder en deed de dingen, waar hij voor stond, en nu nog staat. Heb hem altijd als medeTillywooder een bijzondere jongen gevonden in mijn tienerjaren. Ik ben trots op hem dat hij zijn hart gevolgd heeft, en veel met zijn talenten heeft gedaan. Ik wens hem veel mooie teksten en mooie muziek toe!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.