Concertrecensies

  • Ry Cooder in Koninklijk Theater Carré

    Ry Cooder laat in Carré zien dat het bij hem niet gaat om het spelen van zoveel mogelijk noten, maar om het spelen van de juiste noten op het juiste moment. De inmiddels 71-jarige Amerikaan geeft het beste Nederlandse concert sinds 1988.

  • U2 in de Ziggo Dome

    In de Ziggo Dome gaf U2 een verrassende, onvoorspelbare show die inhoudelijk en qua entertainment alle kanten op schoot, maar toch heel erg U2 bleef.

  • Paul Weller in TivoliVredenburg

    Op zijn zestigste blijft Paul Weller zichzelf vernieuwen en uitdagen. Met een zeskoppige band gaf ‘the Modfather’ een indrukwekkend akoestisch concert in TivoliVredenburg.

  • Miles Kane in de Melkweg

    In een veel te krappe Melkwegzaal bewees Miles Kane dat hij veel meer is dan de helft van The Last Shadow Puppets.

  • Jeff Lynne’s ELO in de Ziggo Dome

    Heel veel verschilde het optreden van Jeff Lynne’s ELO in de Ziggo Dome niet van de show in dezelfde zaal in 2016. Reden tot klagen gaf het allerminst, want opnieuw werden de hits gloedvol uitgevoerd.

  • Dionne Warwick in Carré

    In Koninklijk Theater Carré keek Dionne Warwick terug op haar imposante 58-jarige carrière. Het gevoel en de techniek die tijdens het optreden naar voren kwamen, waren van de hoogste klasse.

  • Jonathan Wilson in De Melkweg

    Er zijn van die muzikanten die hun repertoire op het podium telkens opnieuw lijken uit te vinden. Jonathan Wilson is daar een van, zo bleek in een volle oude Melkwegzaal.

  • Martin Turner’s Wishbone Ash in Luxor Live

    Martin Turners versie van Wishbone Ash deed het Arnhemse poppodium Luxor Live aan voor een ‘trip down memory lane’.

  • Nick Mason’s Saucerful Of Secrets in Carré

    Nick Masons nieuwe project Saucerful Of Secrets staat in het teken van het vroege Pink Floyd-werk. Lukte het hem om de magie van zijn oude band te doen herleven?

  • Once In A Blue Moon – festivalverslag

    Het festival Once In A Blue Moon in het Amsterdamse Bos stond in het teken van heel veel Amerikaanse rootsmuziek die in al zijn variatie goed bij elkaar paste: van Seasick Steve tot David Crosby.