Steve Harley & Cockney Rebel in De Vorstin

Voor Steve Harley was het een bijzondere avond in Hilversum, waar 45 jaar geleden zijn internationale carrière begon met opnames voor AVRO’s Toppop. Voor het enthousiaste publiek was het een geslaagde avond in De Vorstin met een uitstekende band, een gedreven zanger en een aantal goede songs.

Wie zich van tevoren zorgen gemaakt zou hebben dat zo’n wellicht vergeten grote naam uit het verleden niet genoeg publiek naar Het Gooi zou trekken, kon opgelucht ademhalen. In het rijpe publiek zowaar een man met een Harley-shirt en natuurlijk iemand met een rode hoed, zoals we die nog kennen van bijvoorbeeld die opname bij Toppop. En al meteen blijken de toeschouwers geen toevallige passanten te zijn: ook minder bekende nummers van Steve Harley & Cockney Rebel worden uit volle borst meegezongen. Met de ‘fanbase’ is niets mis dus.

Apocalyptisch
Harley strompelt moeizaam naar zijn kruk op het podium. “Polio”, herinnert men zich in het publiek, maar het blijkt deze keer (ook nog) om een gebroken heup te gaan. Hoe ongemakkelijk hij ook lijkt te gaan zitten, van enige kwetsuur is niets meer te merken als de band los gaat met het eerste nummer Audience With The Man. Harleys stem is helder met een rauw randje, heel herkenbaar. Dan Here Comes The Sun, in wat Harley later een apocalyptische uitvoering noemt. George Harrison zou er geen moeite mee gehad hebben. Judy Teen was hier te lande geen grote hit, maar dit publiek zingt het woordelijk mee, met de handen boven het hoofd in de maat klappend. De viool van Barry Wickens geeft de zeventiger jaren poprock een aangenaam Keltisch tintje. In de uitvoering van Psychomodo doet de ontregelende jazzpiano van James Lascelles aan de legendarische Mike Garson denken, niet voor niets een vriend van Harley. Tijdens Sling It is de band op zijn best: swingend, gedreven en energiek.

Directer en sentimenteler
Steve Harley (1951) is een makkelijke en sympathieke prater. Zijn intermezzo’s dienen niet alleen om op adem te komen, ze voegen ook veel toe. Hij is opa van een jongetje en zijn dochter is in verwachting van een meisje. Harley zou zo graag in het Lake District willen wandelen, maar dat laat zijn gestel niet toe, nu kuiert hij met zijn kleinzoon door zijn bosrijke tuin. Waren zijn teksten vroeger “complicated”, zegt hij, nu is hij directer en sentimenteler geworden. Nummers als Friend For Life, opgenomen door Rod Stewart (“Steve had een nieuw dak voor zijn huis nodig”) en The Last Time I Saw You missen de energie die het stevigere werk zo prettig maakt.

Kwetsbaar en melodieus
Na de pauze hetzelfde beeld: gedreven robuust werk als Stranger Comes To Town (druk gesticulerend uitgevoerd) en rustige nummers met een wel heel hoog Chris Rhea-gehalte. Voor de liefhebber, zullen we maar zeggen. Harley vertelt dat Make Me Smile in Engeland gebruikt wordt voor een Viagra-reclame. Niet slecht voor de bankrekening. Zo’n beetje power heeft het concert ook nodig. Met All In A Life’s Work en The Best Years Of Our Lives (een publiekslieveling blijkbaar) zijn we weer helemaal terug: podium en zaal staan spreekwoordelijk in brand. En dan Sebastian, waar we allemaal op gewacht hebben. Misschien zijn het de jaren die Harley hier met minder uithalen laten zingen, maar het resultaat is prachtig: kwetsbaar en melodieus. Harley vertelt volgend jaar naar Rotterdam te komen, met groot orkest. En dan Make Me Smile, een knallend einde van een verdienstelijk optreden, waarbij de zaal grote delen van de zang overneemt. Steve Harley krijgt er een grote glimlach van op zijn gezicht. Terecht.

Steve Harley & Cockney Rebel in De Vorstin
Gezien op vrijdag 23 november 2018
Foto’s door Ans van Heck

11 Reacties

  1. Hans 24 november 2018 Reageer

    Mooi verslag van een onvergetelijk concert.

    • Jan 28 november 2018 Reageer

      De beschrijving van het volgens de recensent geriatrische publiek daargelaten. Valt me telkens weer op dat recensenten van die ouwe lullen magazine continu op ouwe lullen lopen te zeiken, die, gek genoeg, concerten bezoeken van ouwe lullen artiesten, waar de recensent van het ouwe lullen muziek blad dan weer op ouwe lullen mag zeiken.

  2. Jan 25 november 2018 Reageer

    Afgelopen vrijdag naar Steve Harley geweest. Was een impulsieve actie: Billboards zien hangen en direct vriend gevraagd om mee te gaan (zei meteen ja). Reden voor mij: twee prachtnummers begin jaren ’70. Daarna geen nieuw werk meer gehoord. Avond was dus een gok.

    De verrassing was des te groter: een fantastisch optreden mogen meemaken van een 100% ras-muzikant, die je weet te raken. Een artiest die een groep zeer goede muzikanten om zich geen verzameld heeft. Een band waar het plezier van ‘het samen muziek maken’ van afspat.

    De – voor mij doorgaans volstrekt nieuwe muziek – pakt je van begin tot eind. Geen moment verveeld. Afsluiters Sebastián & Make me smile waren de kers op de taart. Het optreden echoot nog steeds na in mijn hoofd.

    Wie aarzelt om bij de volgende ronde billboards een kaartje aan te schaffen – omdat hij bang is om bij een concert van Steve Harley de zoveelste artiest te zien optreden, die teert op oude roem en verder weinig nieuws te bieden heeft – die kan zonder twijfel zijn kaartje gaan kopen: Steve Harley is absolute top.

    Jan

    • Henk 25 november 2018 Reageer

      Jan – Als fan van Steve sinds eind jaren 70: Blij dat jullie genoten hebben, ik wist ongeveer wat ik kon verwachten, maar die verwachtingen werden ook weer overtroffen. Goed verwoorde recensie!

  3. Harry 26 november 2018 Reageer

    Ook het optreden in Gebroeders Nobel in Leiden was zaterdag fantastisch. Mooie mix van oude nummers en de wat recentere nummers met als hoogtepunten A friend for life, the coast of Amalfi en natuurlijk de hits Sebastian en Make me smile. Volgend jaar met orkest en koor in de Rotterdamse Doelen. Wat zal dat ongelofelijk mooi worden, kan niet wachten !

  4. Jim,Jackie Sue and Linda 27 november 2018 Reageer

    Brilliant this band just get better and better.
    Four of us came from the UK for all four concerts of the short Dutch tour …worth every euro!
    We will be back when they are back in Holland in January and in Rotterdam next October.
    Hi to all our Dutch Rebel friends

  5. Hans Peters 27 november 2018 Reageer

    Inderdaad, de Vorstin heeft met de uitnodiging van Harley ook een indruk achter gelaten. Prima service en fijne zaal.
    Steve was echt erg goed, het mogen dat wel geen hits zijn zoals wij die kennen maar de albumtracks kennen de bezoekers toch maar al te goed. Met zijn band wist hij goed de swing er in te houden en al zijn ze niet bekend, toch klonken ze bekend. Judy Teen behaalde een 16de plaats, Mr. Raffles tip 3, Here Comes The Sun behaalde geen notering maar genoeg power omdat de elpee Love’s A Prima Donna prima verkocht.
    Nee, over het programma valt niet te klagen, ik heb dus ook heel vlug kaarten gehaald voor zondag in Weert. Ook uitverkocht en Steve en Rebel kennen het echt, ook hier weer een topper van een concert. Tot volgend jaar en ik hoop ook weer in de Vorstin!

  6. Janine 27 november 2018 Reageer

    Jim, Jackie, Sue and Linda… did you dine in the Italian restaurant next to the Vorstin? So did my friend and I :-)

  7. Jim 27 november 2018 Reageer

    Yes Janiner we did !!!

  8. Koen Olie 28 november 2018 Reageer

    Schitterend concert, ook al kende ik de meeste nummers helemaal niet!
    Trouwens was ik degene met die paars/rode hoed, na het lezen hiervan ging ik even op YouTube kijken en zag idd dat Steve zo’n hoed droeg tijdens de TopPop opname, iets wat ik al lang vergeten was, bizar!
    Ik draag dergelijke hoeden al jaren en heb diverse kleuren, maar dat terzijde.

  9. Jan 3 december 2018 Reageer

    Heb hem in jaren 70 in Paradiso gezien en gehoord. Wel bijzonder dat diverse artiesten die nu nog optreden onder hand bereik in Paradiso speelde.

    Het is trouwens Chris Rea en niet Rhea.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.