Zouden de mannen ooit wel eens ongeïnspireerd op het podium hebben gestaan? Het is een vraag die in de loop van de avond een paar keer door mijn hoofd speelt. Ik heb Iron Maiden zo vaak live gezien dat ik gestopt ben met tellen. Nooit was het op halve kracht, zelfs niet toen de band in een grijs verleden in de Ahoy in Rotterdam speelde met tussenpaus Blaze Bayley als zanger. In Amsterdam, waar de band optreedt als onderdeel van de Run For Your Lives-wereldtournee, worden alle registers weer met volle overtuiging opengetrokken. Het resultaat is een ouderwets metalfeestje, in de beste zin van het woord.
Bassist en bandleider Steve Harris vuurt met zijn voet op de monitorspeaker zijn onzichtbare salvo’s af op de uitverkochte zaal. Het gitaarduo Dave Murray en Adrian Smith strooit met smaakvolle solo’s en riffs, daarin aangevuld door de ouderwets met zijn gitaar jonglerende Janick Gers. De Run For Your Lives-wereldtournee, waarmee Iron Maiden vorig jaar Arnhem al aandeed, is de eerste met drummer Simon Dawson. Hij mist de clowneske uitstraling van Nicko McBrain, die als live-drummer met pensioen is gegaan. In muzikaal opzicht blijkt de nieuwkomer zijn draai gevonden te hebben. Zijn spel is minder hectisch dan dat van zijn voorganger, maar hij legt een prima fundament onder de klassiekers die in hoog tempo voorbijkomen.
De revelatie van de avond is toch echt Bruce Dickinson. De zanger raast over het podium alsof de tijd geen vat op hem krijgt. Iets meer dan tien jaar geleden leek kanker een bedreiging voor zijn leven en loopbaan te zijn, maar sinds zijn herstel lijkt hij beter te klinken dan ooit. In Amsterdam haalt hij moeiteloos alle uithalen, zoals die in The Number Of The Beast, een van de hoogtepunten van de avond.
Jubileum
Iron Maiden viert met de Run For Your Lives-tournee het vijftigjarig jubileum. Om die reden speelt de band alleen werk van de eerste negen albums, van het titelloze debuut uit 1980 tot Fear Of The Dark uit 1992, alleen laat de band No Prayer For The Dying uit 1990 opnieuw volledig links liggen. Geen Maiden-fan die daar wakker van ligt, denk ik.
Zangers willen nogal eens moeite hebben met werk van voor hun tijd. Zie de lange tanden waarmee Sammy Hagar ooit in Van Halen de paar nummers uit het David Lee Roth-tijdperk zong. Zoals ook Ronnie James Dio met hoorbare tegenzin de Ozzy-songs bij Black Sabbath vertolkte. In Amsterdam speelt Iron Maiden met Iron Maiden (de song), Phantom Of The Opera, Killers, Murders In The Rue Morgue (waarmee de band uit de startblokken schiet) en Wrathchild liefst vijf songs uit het verleden met de in 2024 overleden zanger Paul Di’Anno. Dickinson zingt ze met een bevlogenheid alsof hij ze zelf ooit op de plaat zette.
Torenhoog klassiekersgehalte
Andere hoogtepunten zijn songs als 2 Minutes To Midnight, Run To The Hills en Aces High. Ze herinneren ons aan een Iron Maiden dat ooit compacte en catchy songs schreef en niet, zoals in recente jaren, zich uitleeft op uitgesponnen epossen – en zich daarin soms wat lijkt te verliezen. Het optreden in Amsterdam heeft daarmee een torenhoog klassiekersgehalte. Toch is er ook een verrassing in de vorm van Infinite Dreams, afkomstig van het album Seventh Son Of A Seventh Son uit 1988. De band heeft het sinds dat bewuste jaar niet meer gespeeld, stelt Dickinson tot zijn eigen verbazing vast.
Het is daarmee een setlist om van te watertanden, gespeeld in een optimale setting. Het geluid is uitstekend en de grote videoschermen plaatsen de songs in een historisch perspectief met onder andere het artwork van de bewuste albums. De mascotte Eddie mag tijdens Killers en The Trooper het podium onveilig maken, terwijl Dickinson in dat laatste nummer enthousiast de Nederlandse driekleur laat wapperen. Alle rituelen komen voorbij, van UFO’s Doctor Doctor dat uit de PA knalt voordat de band opkomt tot de speech van Churchill aan het begin van de toegiften.
Verdiende onderbreking
Iron Maiden heeft aangekondigd dat het na afloop van deze wereldtournee in 2027 alle activiteiten voor een jaartje stillegt. In voorgaande jaren werd er wel eens gezinspeeld op een mogelijk einde van de band. Geluiden die ook alweer verstomd zijn. Afgaande op het optreden in Amsterdam steekt Iron Maiden nog altijd in blakende vorm en kunnen we – na die verdiende onderbreking – nog veel moois van de Britse metalband verwachten. Op het podium en hopelijk ook op plaat.
Iron Maiden in de Ziggo Dome, Amsterdam
Gezien op woensdag 10 juni 2026
Foto’s door Ans van Heck
2 Reacties
Ik was er ook bij gisteravond. Wat een fantastische show! Ik was vooral ook onder de indruk van Rime Of The Ancient Mariner!!
was idd weer een fantastische show van de mannen.
helaas was de support act van wat mindere kwaliteit.
maar dat mocht de pret niet drukken.
was weer een topavond!!