Bijna 35.000 bezoekers hadden gisteravond in Gelredome een laatste kans om op Nederlandse bodem afscheid te nemen van de met pensioen gaande legende Sir Elton John. Maar wie viel het afscheid het zwaarst tijdens deze Farewell-show?
Maar liefst 29 trailers waren er nodig om het 65 meter brede podium voor deze show naar Arnhem te vervoeren. Ook voor zijn allerlaatste tournee pakt Sir Elton John het niet klein aan. Flitsende kostuumjasjes en een verblindend grote zonnebril mogen hierbij eveneens niet ontbreken. Niet dat ook maar iemand anders had verwacht van de 75-jarige popster: ook in het publiek is men flink uitgedost met lichtgevende brillen en jasjes met nepveren op de schoudervulling. Het kan allemaal, want hoewel de meeste shows van de Farewell Yellow Brick Road-tour buiten plaatsvinden, vormt het dak van Gelredome ook voor Sir Elton een heuse opluchting: “In Denmark, it was freezing and raining!”
Vaarwel
In 2018 besloot de zanger dat het wel mooi was geweest en plande hij de Farewell Yellow Brick Road-tournee, toen tot grote teleurstelling van velen nog zonder Nederlandse datum. Met alle coronaperikelen moest de tour echter verplaatst worden en voilà: Arnhem verscheen op het affiche tussen de meer dan driehonderd andere shows wereldwijd. Eigenlijk voelt het alsof Sir Elton al langer bezig is met afscheid nemen: in 2019 verscheen de speelfilm Rocketman, kort daarna gevolgd door zijn eerste en enige biografie, Ik Elton John. Er is dan ook een rijke carrière om op terug te blikken en dat gebeurt deze avond uitgebreid, hoewel altijd met een knipoog naar het heden. Want stoffig, dat is Elton John nog altijd allerminst.
Elton John: Still Standing
Het grootse spektakel laat even op zich wachten, maar dat is voor de vele fans in de rij voor de parkeerplaats of de pendelbus vooral een geluk bij een ongeluk. Zeker omdat, naarmate de avond vordert, dit Sir Elton John geen parten speelt, maar hij enkel beter bij stem lijkt te raken. Een prachtig Border Song draagt hij op aan soulicoon Aretha Franklin (die in de vroege jaren zeventig een hit had met een cover van dit nummer), terwijl op de schermen inspirerende iconen voorbijkomen. Van Martin Luther King, John Lennon & Yoko Ono en Malala Yousafzai, tot de Russische activistische groep Pussy Riot.
De realisatie in het bijzijn van een grootheid (met een hoofdletter E) te zijn, komt pas echt bij de uitgelaten positiviteit van I’m Still Standing. Op de grote schermen boven en aan weerszijden van het podium flitsen op razend tempo – anders zou het niet passen – een selectie aan hoogtepunten uit zijn carrière voorbij: zijn vriendschap en langdurige samenwerking met tekstschrijver Bernie Taupin, zijn glansrol in rockopera Tommy, zijn in ontvangstname van een Oscar voor Beste Filmsong voor zijn muzikale bijdrage aan The Lion King, zijn belangrijke inzet voor de Elton John AIDS Foundation en zelfs zijn rollen in series als South Park en The Simpsons passeren de revue.
Als deze klassieker ook nog eens moeiteloos opgevolgd wordt met Crocodile Rock én een zeer energieke uitvoering van Saturday Night’s Alright For Fighting, toepasselijk voorzien van een compilatie van vechtscènes uit verschillende filmklassiekers én hedendaagse animaties als SpongeBob SquarePants en Kung Fu Panda, is het feest compleet.
Staande ovaties
Dat Sir Elton John na ieder nummer een staande ovatie in ontvangst mag nemen, ligt in de lijn der verwachting. Dat de maestro zelf na ieder nummer uitvoerig de tijd neemt om het publiek te bedanken voor hun steun en aanwezigheid, ongeacht hoeveel moeite het keer op keer van de pianokruk omhoogkomen hem ook lijkt te kosten, is dan weer opvallend. Natuurlijk zijn de platformlaarzen niet langer van de partij. Ze zijn nu omgeruild voor comfortabel ogende – weliswaar zwaar glitterende – gympies, zodat de zanger aan alle zijden van het podium zijn publiek persoonlijk kan bedanken. Wie neemt hier afscheid van wie?
Sir Elton wordt bovendien bijgestaan door een uitmuntend spelende en al even charismatische band, waarvan percussionist Ray Cooper, gitarist Davey Johnstone en drummer Nigel Olsson al sinds de vroege jaren zeventig deel uitmaken. Zij voorzien de show van uitgesponnen jamsessies en slim ingezette achtergrondzang – de originele stem, terwijl Sir Elton waar nodig dezelfde partij een octaaf naar beneden getransponeerd zingt – met als hoogtepunt de prachtige interactie tussen Eltons pianospel op de vleugel en indringend gitaaraccompagnement. Ook hier is onmiskenbaar duidelijk voor wie het gemis het grootst zal zijn na nog zo’n ruwweg honderd shows.
Farewell Yellow Brick Road
Met de PNAU-remix van Cold Heart, Eltons meest recente hit uit 2021, luidt hij de toegift in, ditmaal in een statige kamerjas. Het is de enige misser in de hele set: zonder iets te doen te hebben op zijn vleugel, lijkt de muzikant soms wat verloren op het podium te staan. De bijdrage van een digitaal aanwezige Dua Lipa verdwijnt in een zwaar galmende en hier zwaar misplaatste dreun. Maar na deze ‘latest hit’ volgt gelukkig ook de ‘first hit’ voor de geliefde zanger: Your Song, en hiermee is alles weer vergeten en vergeven.
Met een liftje verdwijnt Sir Elton na de laatste nagalmende klanken de lucht in, het podium af. Het is makkelijk om te spreken in clichés en superlatieven, maar in sommige gevallen gebiedt een dergelijke legendarische status om niet anders te doen. Deze 226ste show van de Farewell-tour is een waardig afscheid van het Nederlandse publiek waar door alle partijen enkel van genoten kon worden.
Elton John in Gelredome
Gezien op donderdag 9 juni 2022
Foto’s: Ben Gibson / HST Global Limited t/a Rocket Entertainment
Meer lezen over Elton John? Bekijk hier Lust For Life 033, met een groot verhaal over de zanger!
0 Reacties